XChat ਦੀ ਐਂਡ-ਟੂ-ਐਂਡ ਐਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਐਂਡ-ਟੂ-ਐਂਡ ਐਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਸਮਝਾਅ ਦੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। XChat ਵਰਗੀ ਐਪ ਲਈ ਇਸਦਾ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਰਿਹਾ।

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ XChat ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਐਪ ਉਸਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਲਝਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਸੁਲਝਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਚਾਬੀ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਫ਼ੋਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੁਨੇਹਾ X Corp ਦੇ ਸਰਵਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਸਰਵਰ ਇਹ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਸੁਨੇਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਤੱਕ ਗਿਆ — ਦੇਖਣਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ — ਪਰ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਅਸਲ ਸਮੱਗਰੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ।

ਇਹ “ਐਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਇਨ ਟ੍ਰਾਂਜ਼ਿਟ” ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੈੱਟਵਰਕ ਉੱਤੋਂ ਲੰਘ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ “ਐਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਐਟ ਰੈਸਟ” ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵਰ ਉੱਤੇ ਸੰਭਾਲੇ ਡੇਟਾ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਐਂਡ-ਟੂ-ਐਂਡ ਐਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਇਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਾਬੀਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸਰਵਰ ਦੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀਆਂ।

ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ: X Corp ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ XChat ਸੁਨੇਹੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੇ ਵੀ — ਸਰਕਾਰੀ ਦਬਾਅ ਹੇਠ, ਕਿਸੇ ਅਦਾਲਤੀ ਸੰਮਨ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ — ਤਾਂ ਪੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਕ੍ਰਿਪਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ੀ ਇਹ ਹੋਣ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਨੇਹੇ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਰਾਹ ਹੈ — ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਤੱਕ ਸਿੱਧੀ, ਸਰੀਰਕ ਪਹੁੰਚ।

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੋਰ ਹੈ। ਐਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਟਾਡੇਟਾ ਨਹੀਂ: ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਕਦੋਂ ਕੀਤੀ, ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੇਵਾ ਸੁਨੇਹੇ ਪਹੁੰਚਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਐਨਕ੍ਰਿਪਟਿਡ ਮੈਸੇਂਜਰ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਨਿਸ਼ਾਨ ਛੱਡ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ Signal ਜਾਂ WhatsApp ਵਰਤਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਾਡਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਲੱਗੇਗਾ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰਿਪਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ਿਕ ਬੁਨਿਆਦਾਂ ਉਹੀ ਹਨ।